(ភ្នំពេញ)៖ សប្តាហ៍មុន គេហទំព័រ CNN បានផ្សាយអត្ថបទមួយ និយាយពី ៥វិធី ដែលគ្រូពេទ្យអាចកំពុងប្រើបញ្ញាសិប្បនិម្មិត (AI)។ តើ ៥វិធីនោះ មានអ្វីខ្លះ? ហេតុអ្វីបានជាយើងគួរតែដឹង?

ខាងក្រោមនេះគឺជា ៥វិធី ដែលគ្រូពេទ្យអាចកំពុងប្រើបញ្ញាសិប្បនិម្មិត៖

១. ទាន់សម័យជាមួយនឹងការស្រាវជ្រាវថ្មីនៃវេជ្ជសាស្ត្រ
ចំណេះដឹងផ្នែកវេជ្ជសាស្ត្រផ្លាស់ប្តូរយ៉ាងឆាប់រហ័ស ហើយវេជ្ជបណ្ឌិតមិនអាចអានអ្វីគ្រប់យ៉ាងបានទេ។ បញ្ញាសិប្បនិម្មិត ជួយសង្ខេបការសិក្សា និងគោលការណ៍ណែនាំថ្មីៗ ក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានវិនាទី។ ឧទាហរណ៍៖ វេជ្ជបណ្ឌិតចង់ដឹងពីការព្យាបាលចុងក្រោយបំផុតសម្រាប់ជំងឺទឹកនោមផ្អែម។ ជំនួសឱ្យការអានសំណេរវែងៗ ជាច្រើន ពួកគេអាចស្នើបញ្ញាសិប្បនិម្មិត ដើម្បីសង្ខេបការស្រាវជ្រាវថ្មីៗ និងគូសបញ្ជាក់ពីការណែនាំសំខាន់ៗ។ ប្រការនេះ ជួយឱ្យពួកគេធ្វើការសម្រេចចិត្ត ខណៈពេលដែលមានព័ត៌មានលឿនជាងមុន។

២. ផ្ញើទិន្នន័យទៅបញ្ញាសិប្បនិម្មិត និងវិភាគព័ត៌មានអ្នកជំងឺ (ជាមួយហានិភ័យ)
វេជ្ជបណ្ឌិតមួយចំនួនប្រើបញ្ញាសិប្បនិម្មិត ដើម្បីវិភាគទិន្នន័យអ្នកជំងឺ ដូចជាលទ្ធផលមន្ទីរពិសោធន៍ ឬប្រវត្តិវេជ្ជសាស្ត្រ ដើម្បីទទួលបានការយល់ដឹងកាន់តែច្រើន។ ឧទាហរណ៍៖ វេជ្ជបណ្ឌិតបញ្ចូលលទ្ធផល និងរោគសញ្ញានៃការធ្វើតេស្តឈាមរបស់អ្នកជំងឺទៅក្នុងប្រព័ន្ធបញ្ញាសិប្បនិម្មិត។ បញ្ញាសិប្បនិម្មិត អាចណែនាំពីលក្ខខណ្ឌ ដែលអាចធ្វើទៅបាន ឬគូសបញ្ជាក់ពីការតេស្តមិនប្រក្រតី។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ បញ្ហានេះបង្កឱ្យមានការព្រួយបារម្ភអំពីឯកជនភាព។ ទិន្នន័យរសើបៗ ត្រូវតែត្រូវបានការពារក្រោមច្បាប់ដូចជា ច្បាប់ស្តីពីភាពសមស្រប និងគណនេយ្យភាពនៃការធានារ៉ាប់រងសុខភាព ហើយការប្រើប្រាស់បញ្ញាសិប្បនិម្មិត ដែលគ្មានការអនុញ្ញាត អាចប្រឈមនឹងហានិភ័យនៃការបង្ហាញព័ត៌មានអ្នកជំងឺ។

៣. ធ្វើសេចក្តីព្រាងកំណត់សម្គាល់វេជ្ជសាស្ត្រ និងសេចក្តីសង្ខេប
ជារឿយៗ គ្រូពេទ្យត្រូវសរសេរកំណត់ចំណាំលម្អិត បន្ទាប់ពីអ្នកជំងឺទៅពិនិត្យម្តងៗ។ បញ្ញាសិប្បនិម្មិត អាចបង្កើតសេចក្តីសង្ខេបដោយស្វ័យប្រវត្តិ ដែលជួយសន្សំសំចៃពេលវេលា និងបង្កើនភាពច្បាស់លាស់។ ឧទាហរណ៍៖ បន្ទាប់ពីសម្រាកព្យាបាលនៅមន្ទីរពេទ្យរយៈពេលយូរ វេជ្ជបណ្ឌិតម្នាក់បានស្នើសុំបញ្ញាសិប្បនិម្មិត ដើម្បីសង្ខេបការព្យាបាល ថ្នាំ និងវឌ្ឍនភាពរបស់អ្នកជំងឺ។ បន្ទាប់មក វេជ្ជបណ្ឌិតនឹងពិនិត្យ និងកែសម្រួលសេចក្តីព្រាងជំនួសឱ្យការសរសេរអ្វីៗគ្រប់យ៉ាង។

៤. ការសរសេរលិខិតជូនក្រុមហ៊ុនធានារ៉ាប់រង
ការងាររដ្ឋបាលត្រូវការពេលវេលាច្រើន។ បញ្ញាសិប្បនិម្មិត អាចសរសេរលិខិតដែលមានជំនាញវិជ្ជាជីវៈ សម្រាប់ការយល់ព្រមលើការធានារ៉ាប់រង និងឯកសារផ្សេងៗទៀត។ ឧទាហរណ៍៖ ប្រសិនបើអ្នកជំងឺត្រូវការ ការយល់ព្រមសម្រាប់ការវះកាត់ វេជ្ជបណ្ឌិតអាចស្នើសុំបញ្ញាសិប្បនិម្មិត ដើម្បីព្រាងលិខិតពន្យល់ពីមូលហេតុដែលការវះកាត់នោះចាំបាច់។ បន្ទាប់មក វេជ្ជបណ្ឌិតពិនិត្យឡើងវិញមុនពេលផ្ញើ ដោយសន្សំសំចៃពេលវេលាច្រើន។

៥. ការផ្តល់យោបល់អំពីការធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យ ដែលអាចធ្វើទៅបាន
បញ្ញាសិប្បនិម្មិត អាចជួយវេជ្ជបណ្ឌិតឱ្យគិតបានទូលំទូលាយ ដោយបង្កើតទិន្នន័យនៃការធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យដែលអាចធ្វើទៅបាន ដោយផ្អែកលើរោគសញ្ញា និងលទ្ធផលតេស្ត។ ឧទាហរណ៍៖ អ្នកជំងឺម្នាក់ចូលមកដោយគ្រុនក្តៅ អស់កម្លាំង និងកន្ទួលរមាស់។ បញ្ញាសិប្បនិម្មិត បង្ហាញពីលទ្ធភាពមួយចំនួនដូចជា ការឆ្លងមេរោគ ជំងឺអូតូអ៊ុយមីន ឬប្រតិកម្មអាលែហ្សី។ នេះជួយឱ្យវេជ្ជបណ្ឌិតពិចារណាជម្រើសផ្សេងៗគ្នា ប៉ុន្តែការធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យនៅតែអាស្រ័យលើជំនាញរបស់វេជ្ជបណ្ឌិត។

ទោះជាយ៉ាងណា ឧបករណ៍ទាំងនេះមានប្រយោជន៍ក្នុងការសន្សំសំចៃពេលវេលា និងការសម្រេចចិត្តគាំទ្រ ប៉ុន្តែវាមិនជំនួសវេជ្ជបណ្ឌិតទេ។ ការវិនិច្ឆ័យរបស់មនុស្សនៅតែចាំបាច់ ជាពិសេសនៅពេលដោះស្រាយជាមួយអ្នកជំងឺពិតប្រាកដ និងស្ថានភាពស្មុគស្មាញ៕

បើសិនលោកអ្នកចង់អានលម្អិតពីការផ្សាយ CNN សូមចូលទៅកាន់៖ https://edition.cnn.com/2026/04/21/health/doctors-ai-chatbots-wellness